دو روز مونده تا تموم بشه و هیچ دستاوردی برام نداشت.

نه خوب، نه بد!

فقط به مرحله سر شدگی منو رسوند،

به یه جایی که تا میای خیال پردازی کنی میبینی دستت به هیچ جا بند نیست،

میبینی امکان برآورده کردنش رو نداری،

میبینی داری از آدمیزاد به دور میشی،

و دیگه حتی حوصله ات نمیگیره که بخوای به اینا فکر کنی و کاری بکنی که این وضعیت تغییر کنه...

فقط روز ها شب میشه و شب ها روز.

فکر میکنم تا الان تمام چیزی که فکر میکردم واهی بوده، یه رویا و خیال خام بوده از جانب من.هیچ وقت اون چیزی که من فکر میکردم نبوده و نخواهد بود.باز میخوام خودمو گول میزنم که کمتر اذیت بشم ولی نمیشه.خیلی

کاش انقدر رویا پردازی نمیکردم، کاش از اول همه چیزو همونی که بود میدیدم نه اینکه خودمو گول بزنم!

به طرز احمقانه ای خیال پردازی کردم برای چیزی که اصلا نبود و نیست و نخواهد بود.

انگار تازه داره دروغ ها برام رو میشه. انگار تازه دونه دونه دارم متوجه اصل قضیه میشم.

و چقدر دیره برای من...